Το κάταγμα πηχεοκαρπικής (σπάσιμο καρπού – χεριού) αποτελεί το συνηθέστερο κάταγμα συνολικά (17.5%) στον ενήλικο πληθυσμό. Παρουσιάζεται συχνότερα στις γυναίκες με αναλογία 3:1 σε σχέση με τους άντρες, και αφορά όλες τις ηλικίες.
Το πιο κοινό κάταγμα πηχεοκαρπικής είναι το κάταγμα Colles κατά το οποίο η περιφερική κερκίδα παρεκτοπίζεται και παρουσιάζει κλίση προς τα πίσω. Στην πλειονότητά τους τα περιστατικά με κάταγμα Colles είναι γυναίκες που πάσχουν από οστεοπόρωση.
Άλλα κατάγματα πηχεοκαρπικής είναι το κάταγμα Smith (εξωαρθρικό με παλαμιαία παρεκτόπιση) και το κάταγμα Barton (ενδαρθρικό).
Οι τύποι καταγμάτων πηχεοκαρπικής περιλαμβάνουν τα εξής:
Η πιο κοινή αιτία που οδηγεί σε κατάγματα πηχεοκαρπικής είναι η πτώση πάνω σε τεντωμένο χέρι.
Εξαιτίας της ευθραυστότητας των οστών, τα άτομα που πάσχουν από οστεοπόρωση μπορούν να παρουσιάσουν κάταγμα πηχεοκαρπικής ακόμα και από μια ελαφριά πτώση από όρθια θέση.
Σε περιπτώσεις νεότερων ηλικιών με υγιή οστά, το κάταγμα συμβαίνει κατόπιν ισχυρής πτώσης ή άσκησης βίας πάνω στην περιοχή (αυτοκινητιστικό, πτώση από ποδήλατο, τραυματισμός στο μπάσκετ κ.α.).
Τα συμπτώματα που παρουσιάζονται από τα κατάγματα πηχεοκαρπικής είναι:
Οι θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση των καταγμάτων πηχεοκαρπικής διακρίνονται σε μη χειρουργικές και χειρουργικές.
Η θεραπεία εκλογής βασίζεται σε ποικίλους παράγοντες οι οποίοι περιλαμβάνουν:
Ανεξάρτητα από τους παραπάνω παράγοντες, η άμεση αντιμετώπιση του κατάγματος είναι η εφαρμογή νάρθηκα για άνεση και έλεγχο του πόνου. Εάν το κάταγμα έχει μετατοπιστεί, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί ανάταξη πριν γίνει η τοποθέτηση του νάρθηκα.
Εάν το κάταγμα της πηχεοκαρπικής βρίσκεται σε καλή θέση, τότε η θεραπεία είναι μη χειρουργική και περιλαμβάνει την εφαρμογή νάρθηκα ή γύψου. Ο γύψος συνήθως παραμένει έως έξι εβδομάδες και στη συνέχεια ο ασθενής χρησιμοποιεί νάρθηκα καρπού ο οποίος υποστηρίζει την περιοχή και μπορεί να αφαιρείται. Μόλις αφαιρεθεί ο γύψος, απαιτείται φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα με σκοπό την ανάκτηση της σωστής λειτουργίας και την ενδυνάμωση της πηχεοκαρπικής περιοχής.
Η χειρουργική επέμβαση επιλέγεται συνήθως σε περιπτώσεις καταγμάτων που είναι ενδοαρθρικά, ασταθή ή που δε μπορούν να αντιμετωπιστούν με γύψο. Η επέμβαση πραγματοποιείται χωρίς γενική αναισθησία και ο ασθενής εξέρχεται από το νοσοκομείο λίγες ώρες μετά. Ο χειρουργός ορθοπαιδικός προχωράει σε οστεοσύνθεση και συγκράτηση των οστών στη σωστή ανατομική θέση τους με ειδική πλάκα και βίδες.
Για τις επόμενες δύο εβδομάδες ο ασθενής φοράει νάρθηκα και έπειτα ακολουθεί πρόγραμμα φυσικοθεραπείας για τη λειτουργική επαναφορά της πηχεοκαρπικής.
Ο κος Λεωνίδου χρησιμοποιεί τα πλέον σύγχρονα και αξιόπιστα υλικά. Οι ασθενείς μπορούν άφοβα να κάνουν μαγνητική τομογραφία μετεγχειρητικά.
Η αφαίρεση των υλικών συνιστάται μόνο εάν είναι ψηλαφητά κάτω από το δέρμα / προκαλούν κάποια ενόχληση και τουλάχιστον 12 μήνες μετά από από το χειρουργείο.
Είναι σαφές ότι το κόστος του χειρουργείου για την αντιμετώπιση καταγμάτων πηχεοκαρπικής διαμορφώνεται σύμφωνα με παράγοντες όπως:
Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για ένα προσιτό -στο ευρύ κοινό- κόστος. Μέρος του καλύπτεται από το ασφαλιστικό ταμείο του ασθενούς (ΕΟΠΥΥ) ή/και από την ιδιωτική ασφάλεια, σύμφωνα με τους αντίστοιχους όρους.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία και το κόστος της επέμβασης, μπορείτε να επικοινωνήστε μαζί μας.
Αν έχετε υποστεί κάταγμα πηχεοκαρπικής, επισκεφθείτε τον εξειδικευμένο ορθοπαιδικό χειρουργό κ. Ανδρέα Λεωνίδου. Ο ιατρός διαθέτει 14 χρόνια συνεχούς εμπειρίας στο εξωτερικό και εξειδίκευση στη χειρουργική άνω άκρου.